Bir şeyi kendi adına vermek, kendisine aitmiş gibi vermek, örtülü bir minnet anlamını içerir. Kur’an-ı Kerim, “Minnetle, yaptığınız iyilikleri boşa çıkarmayın” buyurur (Bakara Suresi 264). İnsanın bir şeyi kendisininmiş gibi vermesi, yaptığı iyiliği boşa çıkarma riskini de taşır.
Allah insanı kötü bir varlık olarak yaratmamıştır ki, kötülük yapması doğal olsun. Allah insanı yılan olarak yaratmamıştır ki zehirlesin, aslan olarak yaratmamıştır ki pençesi, yırtıcı bir hayvan olarak yaratmamıştır ki parçalasın. Her varlık kendi yapısının müsait olduğu tavrı sergiler. Kur’an-ı Kerim, “herkes seciye ve karakterine göre davranır (İsra Suresi 84) buyurur.
Otobüste ayakta kalmış bir yaşları yer veren insan bu iyiliği kurgulamaksızın, kendi doğalıyla yapmışsa, bu onun fıtratındaki durumun açığa çıkmasıdır ve bu fıtratı verenin “iyi” olduğunun ilanıdır.