Semiha
@Hios
Hakikatte,sır diye birşey yoktur ,anlayacak hale gelmemek vardır.
Instagram.com /semiha_hio
İnsan, iyiliği kurgulamaksızın kendi doğallığı ile yapmışsa, bu fıtratındaki güzelliği gösterir ve o fıtratı verenin “iyi“ olduğunun ilanı olur. İlan şudur: “Allah bu iyiliği yapması için herhangi birini seçebilirdi, beni seçti, benim karşıma bu iyiliği çıkarmaya bilirdi, çıkardı; iyilik yapacak güç ve takati bana vermeyebilirdi, ama verdi.Aslında ben bir iyilik yapmadım, bana iyilik yapma fırsatı tanıdı, yani bana bir iyilik yapıldı. Fıtratımımın bu iyiliği yapmaya olan ihtiyacı giderildi.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Organlarında sayılmayacak kadar çok aktivite cereyan eder insanın. Ancak, organlarının doğru çalışmasına en küçük katkısı yoktur onun.Onları “benim organlarım “” deyip sahiplenmez. Şayet onun olsalardı, onların kendisini üretmiş ya da satın almış olması ve şu anda kendisinin çalıştırıyor olması gerek lazım gelirdi. Ama bu organlardan bir hastalığa tutulduğunda -istisnalar hariç- hariç sorumluluk insana aittir. Çünkü onları bozabilecek fiilleri kendi niyet ve iradesiyle işlemektedir.
Elektrik direği, aktardigi elektrikle nasıl övünmüyor, musluk akıttığı suyla nasıl gururlanmıyor, ağaç verdiği elmayı nasıl sahipleniyorsa, insan da üzerinden sergilenen fazilet ve iyiliklerle övünmemelidir. Ancak su akmadığında arıza musluk da, elektrik gelmediğinde problem elektrik direğinde , meyve vermeyince sorun ağaçta aranır. İnsan da fazilet ve kemallerinin değil, günah, kusur ve eksikliklerinin gerçek sahibidir.
Mülkün insana değil, Allah’a ait olduğunu idrak etmiş ve onunla sadece emanetçilik ilişkisi içerisinde bulunduğunu, sözle değil içtenlikle kabullenmiş biri kendi yaptığı iyiliklerin hakiki sahibinin Allah olduğunun farkındadır. Böyle biri Allahın kendisine emaneten verdiği zenginlik ve kazançları paylaşmakla görevli olduğu halde, onları kendi hesabına dağıtmanın nankörlük anlamına geleceğini de bilir.
Postacının getirdiği mektupta yazanlar, postacının bize ilettiği mesajlar değildir. Başka aracılarla ulaşan nimetleri, o aracılardan bilmek, büyük bir hata ve nimetler bakımından en hafif ifadesiyle Rabbe karşı nezaketsizliktir. Ancak o aracılara teşekkür ve dua etmeyi de ihmal etmemelidir insan.Çünkü Allah o nimeti kendisine gönderirken bir başkasını değil o aracıyı seçmiştir. Onlar teşekkür ve duası, Allahın seçimine karşı bir şükrandır.