"Onsuz yaşamaya nasıl dayanacağım? Aklım almıyor. Sabahtan akşama kadar sokaklarda dolaşıyor, sabahlara kadar penceremin önünde oturuyorum. Binbir şey geçiyor kafamdan, incecik bir oltaya takılmış gibi sızlıyor yüreğim. Dayanılır gibi değil."
MİLENA P.
"Yazacak bir şey yok ki. Korkusu üstüne yazacak tek sözcüğü kalmadı. Beni sevdiğini biliyorum. Bıkamaz benden, iyiliği ve utangaçlığı engeller bunu. Bir suç gibi gelir ona. Kendisini suçlu bulur her işte, güçsüz görür. Oysa doğruluğa, arınmışlığa, 'erişilmezliğe' yönelmek gerektiğini onun kadar kimse fark etmemiş bu yolda onun kadar çabalamamıştır. Bunun böyle olduğunu kanımın son damlasına kadar biliyorum!"