Ruandada bazı Hutular, Tutsileri ve hatta ılımlı Hutuları katlettiler. İnsanoğlu, katliamın ve kötülüğün mazeretini üretmekte çok mahir. Okuduğum bir çalışmada, katliamdan sonra tutuklanan zindanlardaki Hutular ile görüşüyorlar ve "Niçin bebekleri satırlarla parçaladınız" diye soruyorlardı. "Eğer ben onu öldürmeseydim o büyüdüğünde gelip benden intikam alacaktı ve benim milletimi yok edecekti" diyordu soykırım suçluları.
İnsan çocuk oluyor bir vakit; fıtratının saflığı, temizliğiyle bakıyor âleme..
Çiçeğe yürüyen bir tomurcuğun sevinci ve coşkusuyla... O vakitler, hakikatin ilhamının sıralı cemreler gibi ardı ardına insanın içine düştüğü vakitler... Hayatın çiçeğe durduğu ilkbahar... Kalplerin hakikatinin farkına vardığı dem...