Kul acımaz bunlara, Allah acımaz. Allah’ın unuttuğu insanlardır bunlar! Peygamberler kitaplar dolusu sabır,tevekkül,kanaat getirmişlerdir bunlara. Hiçbir işe yaramayan, hiçbir işe yaramayacak sabır,tevekkül,kanaat!
Orhan Kemal kitaplarında ortak bir özellik vardır. Kişiler çok tanıdıktır. Sokakta gördüğünüz insanların hepsinden bir parça vardır romanlarında. ‘Gurbet Kuşları’ neden okumak için bu kadar beklemişim ki? Diye sordurdu bitirince. Zaten sabah başladığım kitabı akşam bitirdim. Döngü,bir insanın hayatındaki başka insan,onun ilişki kurduğu başka bir insan, birbirinden bambaşka yaşantıların iç içe olması,bunun bu kadar günlük bir dilde anlatılması. Umudun katık edildiği öğünler, çalışmak ve ille de çalışmak.. sonunda hiçbir şey kazandırmasa da kazanacağına dair hayaller...