Hamide Acar

Hamide Acar
@HmdAcr
Tükenmekteki melalle tüketmekteki zevalin terkibinden mürekkep anafora dalıp gitmiştim ki arkadan gelen tiz bir kadın sesiyle irkildim.
Sayfa 78·Kitabı okuyor
Reklam
Ama sonra ölüm yine Irak olduğu varsayılan meçhul bir vakte ertenince , tek yaptığınız , hızla tüketirseniz çok arzu ettiğiniz bir yere ulaşacakmışsınız gibi, günleri bozuk para misali harcamaya çalışmak oluyor.Varacağınız istasyonun boyunuza göre kazılmış bir çukur olduğunu unutup, süratle eritmeye bakıyorsunuz zamanı.
Sayfa 67·Kitabı okuyor
Bir tür soygun ganimetiydi nihayetinde zaman.Yağlamalanmış bir şey .Biz onu dünyadan arakladığmızı sanırken , dünya ömrümüzden tırtıklardı.
Sayfa 57·Kitabı okuyor
Ne var ki insan ölürken en çok hayallere geç kalıyordu.Vakit daralınca büyün kolaylar zorlaşıyor, mümkünler imkansızlaşıyordu.Böyle düşündükçe büsbütün gönül koyuyordum kendime.Ruhın büyük mesafeler katetmesine vesile olacak ufacık adımları atmayı akıl edebilmek için, ille de ölmek üzere olmak mı gerekiyordu?
Sayfa 32·Kitabı okuyor
Onun buz tutmuş insanlığını ısıtıp yumuşatmak kolay olmayacaktı elbette.
Sayfa 44·Kitabı okudu
Reklam