Bir genç kız oturuyor şurada, düşüncelere dalmış. Sevgilisi onu aldattı; bunun üzerinde tefekkür edilemez. Genç kız kalabalıktaki ciddi çehreleri seyret, bu kalabalık daha müthiş facialara kulak verdi ve cüretkâr ruhu daha büyüklerini talep ediyor. Evet, ama ben bütün dünyada sadece onu sevdim, onu tüm ruhumla sevdim, tüm kalbim ve aklımla sevdim...
biz ki, hayat pıtırtısının ünsüz harfleri değil, gece sessizliğinin kimsesiz kuşlarıyızdır, sadece br kez bir araya geliriz, o da hayatın biçareliği, günün uzunluğu ve zamanın sonsuz sürekliliği beyanlarıyla daha mükemmelleşmek içindir, biz ki, sevgili ..., memnuniyet oyununa inanmayız, ya da aptalların mutluluğuna, biz ki, mutsuzluktan başka hiçbir şeye inanmayız.
İçlerinde bir keder saklayan insanlar zamanın akışı içinde, kendilerine ve kederlerine ortak ettikleri kişiye karşı her şeyi tarif edebilecekleri tek bir söz veya tek bir fikir bulur.