Çok sevdiğim bir dostum hediye ettiği bu kitabı, hayatımın karmaşık bir döneminde okudum. İyi ki bu dönemde okumuşum diyorum çünkü bana öğrettiği şey çok kıymetli oldu. Aslında olaylar çok küçük ve biz çok anlam yükleme çabasındayız. Basit şeylerle daha fazla mutlu olunabileceğini, hayatı başarmak yerine yaşamaya çalışmamız gerektiğini o kadar samimi bir dille ifade etmiş ki… en sevdiğim kısım; kırlangıç yuvasında ki kadın oldu. O kısmı dönüp dönüp okuma isteği var içimde.. kesinlikle okunmalı diye notumu paylaşıyorum :)
Aman, ne rahatlık! Ne derin, ne sevimli, ne pişmanlıksız bir rahatlık bu! İçinde hiç pişmanlık duymadan birisiyle ilgiyi kesmek… o ilginin her günlü külfetinden kurtulmak…
Suçluluk duyguları ve vicdan, cezalandırılma korkularından türemez. Saldırganlığın yöneldiği nesnenin aynı zamanda sevgi nesnesi olmasından türer. Yani Çift Değerlilik insanın ulaştığı en yüksek düzeydir .