Nilüfer, cam bölmenin ardındaki kardeşine, boş gözlerle bakıyor.Sanki 5 duyu organı birden uyuşmuş.Sanki ona bir iğne yapmışlar, duygusuz ,tepkisiz bir zombiye dönüşmüş.Ağlayamıyor,konuşamıyor,hiçbir şey hissedemiyor.
Bu duyguları babamı kaybettiğimde yaşadım,kimse yaşamasın kitapta kendimi gördüm, çok ustaca yazılmıştı teşekkürler Ayşe Kulin...
Nereye gitmek istiyorum ki.
Nereye gidebilirim ki.
Sürekli gitmek istemek de,bir yerde hiçbir yerde olmak istemek değil mi.
Olabileceğim bir yer kaldı mı.
Hiç bir yerdeyim.