Şekeri çayın yanında gördüm, evin neşesi nakıs, çocuk sesleri duvara yapışmış, çayın tam yanına bir patik koymuş anne, onu ördüğü günleri düşlemekte... Çay bitmiş, evlat ölmüş bu evde. Çocuk ayakları büyümeden ölmüş, döşekte. Patik eskimeden ölmüş, anne ölümü örmekte, düğümlemekte...
Kaç adımdan sonra buluruz kendimizi..? Şu yorgun düşen yüreklerimiz
Kaç köşe döndükten sonra bahara ulaşacak?
Asîman.. Bahar'a ulaşacak mı gözyaşıyla
büyüttüğümüz hüzün çiçeklerimiz?
İnsan yapısındaki çelişkiler, onun ne ölüme ne de sonsuzluğa bir türlü dayanamadığını gösteriyor. Sonsuzluk da ölüm kadar ürkütücü bir gerçektir. Sonsuzluk, yalnız Allah'ın dayanabileceği bir güçtür.