Luna Lovegood
@HolmesEurus
Şu anda okuduğu kitaplar
Reklam
Önce balkabağı satın aldığı için bilinçaltında vicdanını rahatlatmış olan müşterinin, sonradan sepetine bir kutu da dondurma koyması daha kolay olacaktır.
Bir kriz aslında o kadar kıymetlidir ki, bazen onun körelip sönmesine izin vermektense, ufukta bir felaketin belirdiği duygusu uyandırmak denenmeye değer bir yoldur.
Örneğin Ohio'daki bir fabrikada yapılan 2010 tarihli bir çalışmada, programlarına ve iş ortamlarına yönelik küçük kararlar vermekle yetkilendirilen montaj hattı işçileri mercek altına alındı. İşçiler kendi üniformalarını tasarladılar ve vardiyalar üzerinde yetki sahibi oldular. Başka hiçbir şey değişmedi. İmalat süreçlerinin ve maaş kadrolarının hepsi aynı kaldı. İki ay içinde, fabrikada verim yüzde 20 oranında arttı. İşçiler daha kısa molalar veriyorlardı. Daha az hata yapıyorlardı. Çalışanlara kontrol duygusunun verilmesi, işlerinde ortaya koydukları öz-disiplin düzeyini yükseltmişti.
Muraven nazik davranılmış öğrencilerin neden daha iradeli olduklarını araştırmaya başladığı zaman anladı ki, bu grubun diğerinden en önemli farklılığı, deney üstünde kontrol sahibi oldukları duygusuydu. "Aynı sonuca tekrar tekrar ulaştık" dedi Muraven bana. "İnsanlardan otokontrol gerektiren bir şey yapmaları istendiğinde, bunu kişisel sebeplerle yaptıklarını düşünürlerse (yani kendi seçimleriyle, başka birine yardımcı olmaktan hoşlandıkları için yapıyorlarmış gibi hissederlerse) iş onlara daha az yorucu gelir. Hiçbir özerkliklerinin bulunmadığını hissederlerse, tek yaptıkları emirlere uymaksa, irade kasları çok daha hızı yorulur. Her iki durumda da öğrenciler kurabiyeleri görmezden gelmişlerdi. Ama onlara insan gibi değil de, makine dişlisi gibi muamele edildiğinde, iş çok daha fazla irade gerektirmişti."
Reklam