HOMO FABER...
@Homofaber47
“Okuyup anlamak, bilmek gerek. Çünkü insan en çok bilmediğine düşmandır.”
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
*Metis bilimkurgu seçkisinin okuduğum 4. kitabı.Büyük bir hayal gücünün ürünü olan eserde tam anlamıyla mükemmel bir yapıt ortaya koymuş. Politik alt yapısıyla ve sanatsal işleyişiyle oyunun kuralları belirleniyor... Kitap bilimkurgu alanının en prestijli ödüllerinden olan Hugo ödülünü almıştır.
** Ortak bir yönetim şeklinin olduğu imparatorluk zamanda Lorenzo adlı aktör bir barda Dak adında bir adamla tanışır. Lorenzo sıfırı tüketmiş, paraya ve oynamaya ihtiyacı olan bir dönemde Dak'ın ona büyük bir teklifi vardır. Dak ona birinin dublörü olmasını ister. Dublörü olacağı kişi ise muhalefet parti lideri Bonforte'dir. Bonforte kaçırılmıştır. Yerine Lorenzo geçecektir.
*** Yönetim sisteminde çatlaklar bukunmakla beraber monarşi ile yönetilmektedir. Dünya halkının egemen sınıf olduğu ve diğer gezegenlerin umursanmadığı, ikinci sınıf vatandaş işlevi gördüğü bir yapı mavcuttur. Meclis üyeleri sadece dünya sınıfından seçilmektedir. İşte böylesine bir atmosferde Bonforte bu yapıyı değiştirerek eşitlikçi bir yapı kurma düşüncesindedir.
**** Lorenzo bu anlaşmadan nefret etmesine rağmen ve Mars insanlarından hoşlanmamasına rağmen oyunculuk ve alacağı parayı düşünerek teklifi kabul eder. Teklifi hem para, aktörlük, kısa süreceği düşüncesi ile işe girişir.
***** Lorenzo ve onu iş başına getirenlerin öngöremediği bazı olaylar cereyan eder. Başbakan istifa eder ve imparatorluk lidersiz kalır. Lideri seçme ve hükümeti devralma işi aktöre kalır! Seçim başarıyla kazanılır. Bir derdi varken yüze çıkar!
****** "Eğer Şeytan Tanrı'nın yerine geçseydi, Tanrılık vasıflarını üzerine alması gerektiğini görürdü" kitaba damga vuran söz... Kitap genel itibariyle çok iyi olmasına rağmen tadı damakta bırakan kısalığı ve yan karakterlerin yavanlığı eleştirilecek noktalardandır. Okuyun...
* Amerika'nın tarihinde kara bir leke olan ırkçılık ve bileşenleri üzerine olan kitapta, Amerika'nın bütün yaralarını, siyahilerin sorunları ve kölelik ile mücadelesi konu edinilmiştir. Özellikle yakın zamanlarda "George Floyd" adlı siyahi gencin öldürülmesi ile beraber hâlâ bu ırkçılık ve kölelik düzeninin sürdüğü gerçeği apaçık ortadadır.
** Kitaba adını veren isim konu kadar ilgi çekici. Metaforsal bir simge olan bu isim kölelerin Amerika'nın güneyinden diğer özgür şehirlere kaçışa verilen isim. Bu kaçış ümidin, özgürlük uğruna verilen diğer yandan kirli çamaşırların her türlü zorbalıkla dolu geçmişin ve ifşa edilen tarihin bir yansıması...
*** Ana karakter Cora bir köle olarak yaşamını (Tabi yaşam denilebilirse) sürdürmektedir. Siyahi bir köle Cora beyaz bir adamın pamuk tarlasında çalışmaktadır. Bu çiftlik her türlü akıl almaz işkencelere maruz kalıyor. Annesi ile beraber bu çiftlik evinde kalan Cora, annesi Mabel'in kaçmasıyla tek başına kalıyor. Annesi Mabel'in özel bir yeri vardır. Çünkü kaçmayı başarmış ve yakalanmamış tek kişidir. Kendisi diğerleri içinde bir ilham kaynağı olmuştur.
**** Cora annesinin kaçışı sonrası bir yandan onu yalnız bıraktığı için kin ve nefretle dolu iken aynı zamanda kaçışı başarıp özgürlüğe yelken açtığı gururla dolu. Cora yaşadığı zulüm ve barbarlığa daha fazla dayanamayarak Ceaser'in kaçma ve özgürlüğe kucak açma fikrini kabul eder. Kuzeye daha fazla kuzeye, hep daha fazla kuzeye...
***** Cora kaçışı ile birlikte siyahi insanların nasıl beyaz zulmüne uğradıklarına pamuk tarlalarında nasıl şartlarda çalıştıklarına şahit oluyor. Kini ve nefreti bin kat artıyor. Bu vahşet ve tecavüz ortamında kaçan köleleri yakalamaya çalışan köle avcılarının dehşetiyle karşılaşırız.
****** Tüm bu atmosferde siyahilerin yaşadıkları acılar
* Lanetli, ağır vaka, şizofrenik bir karakter Sayru Osman... Yedi defter yazı yazacak kadar marjinalliği damarlarında yaşayan, tarihi karakterlere yönelik cesur yazılar ve sözünü sakınmadan yazdıkları...
** Sayru Osman baba şefkat ve sevgisi olmadan, doğu ve batı çatışmasının ağır olarak yaşandığı travmatik bir yerde yaşamını sürdürdü. Tarihi olan yoğun ilgisi, keşfedilme çabası ve takıntıları.
*** Keskin kaleminden tiyatrodan Cahide Sonku, Muhsin Ertuğrul edebiyattan Tevfik Fikret, Nurullah Ataç, Charles Dickens tarihten Abdülaziz, Kanuni, Hürrem, Timurlenk nasibini alır. Halk edebiyatının Seyranisi, Divan edebiyatının Nefi'sidir.
**** Her yönden çok katmanlı, yoğun, hazmedilmesi zor ve su gibi akan eserlerden değil. İçinde her türden bilginin Türk sanatının inceliklerinin ve tarihin notalarını bulmak mümkün. Ruhsal bunalımlara ve geçmişimizle yüzleşemediğimiz gerçeğini defalarca ısrar ve tekrar eden karakterimiz bilinmeyene yol aldırıyor.
***** Sayru'nun iki tane takıntısı var. Biri deliler gibi aşık olduğu, içinden atamadığı, kopamadığı Cahide. Diğer yanda ise Batılı bir tiyatronun temellerini atan, tiyatroya can suyunu veren Muhsin Ertuğrul. Muhsin Ertuğrul'a öylesine düşman bir tavrı var ki kendisini Batıyı taklit etmekten öteye geçememiş biri olarak görür. Taklitçiliğin Doğu'yu başka bir hüviyete soktuğunu düşünür.
****** Kitap bir ömürlük bilgi şöleninin bir yansıması. Başyapıt niteliğini fazlasıyla hak eden bir eser. Mutlaka okuyun... Affet Olriç ama hâlâ yaşıyorsun...
