Gelgelelim çoğunlukla özne, nesnenin kaybıyla -ki bu hem özneye hem de Öteki'ne damgasını vuran eksiklikle ilişkilidir- baş etmek için kendisini Öteki'nde eksik olan şey olarak sunmaya çalışır. İşte bu yüzden, kaybettiğimiz birinin yasını tutarken, kendimizi onun eksiği olarak algıladığımız için yas tutarız.
Lyndlere göre, aynı anda hayatın her alanında değişim ve belirsizlikle uğraşmak öyle dayanılmaz bir hal almıştır ki, insanlar katı ve muhafazakar ekonomik ve toplumsal ideolojilere sarılmaya başlamıştır.
Kendine tümüyle hakim olması, sürekli üretken olması ve aynı zamanda toplum genelinin huzurunu kaçırmaması gereken özneye bir mani olarak algılanan her şey çabucak bozukluk kategorisine alınıyor.