Dublör kullanır insan, kendi ölümünü düşünürken. İçten içe hep başkalarına yakıştırır ölümü. Çünkü gazetelerde okuduğu hep başkalarının ölümdür. Çünkü romanlarda da hep başkaları ölür. Filmler hep başkalarının ölümünü anlatır. Şiirlerde ölen hep bir başkasıdır. Kısacası başkalarının ölümüne alışmıştır zihin bir kere. Böylece ölenenin, kendisi değil hep bir başkası olduğuna binlerce defa şahit olmuş ve durumun hep böyle gideceği kuruntusuna kendini kaptırmıştır.
Yalnızca dünyevi işlerini planlayan ve bir meslek sahibi olmak için bile yıllarca kendini paralayan, ama her nasılsa Rabbiyle irtibat konusunda hiçbir emek sarf etmeyen ve ahirette çekebileceğini sıkıntıları hiçe sayan insan, tabiatın en tutarsız varlığıdır bu haliyle.