…’bu yıllar boyunca ne yaptın? Yaşamının en iyi yıllarını nasıl harcadın? Yaşadın mı, yoksa yaşadığını mı zannettin?’ İçimden gelen ses, ‘etrafına bir bak,’ der, ‘her şey nasıl giderek soğuyor. Yıllar geçecek, kasvetli bir yalnızlık kapını çalacak. Bastonuna yaslanacak, üzüntülü, iç karartıcı bir yaşlılık dönemi geçireceksin. O göz alıcı hayal dünyan ağaçlardan düşen yapraklar gibi sararıp solacak.’ Ah Nastenka! Yapayalnız kalmak ne kadar hüzün verici bir şey, hatta özlemini çekeceğin herhangi bir şeyinin bile olmaması… hiçbir şey… tam anlamıyla hiç, çünkü kaybettiklerimin tümü hiçbir değer taşımayan hayallerden ibaret!”
Daracık sokaklari giz sakli
Galata da bir gece
Istanbul da afili bir yalnızlıklik
Sen ki beyaz giyen kadin
Saçları rugarla savrulur
Kokun gelir yani basima
Galata da bir gece
Gecede biz sakli
Çıkmıştik o gece
Uzun saçların
Beyaz elbisen
Hayla yanıbaşımda
Galataya her gidisim dejavu
Sen dair her dejavular
Ütopikti belki
Kuşlar ucardi
Kedileri sen cok severdin
Kahveyi yalniz hissettiğinde icerdin
Çayı iki şekerli bol muhabbetli icerdin
Cok konuşurdun
Sesindeki tatlılik
Galatada yanki yapmış
Beyaz elbiseli kadin
Kokun hayla
Galatada