Dilan tursun
@Hopedilan
Okurken gezmeye gezerken okumaya odaklanamıyordu...
Şu anda okuduğu kitaplar
AnammmmmEdebiyat
Öncelikle şunu söyleyeyim... Hayatımda okurken hıçkıra hıçkıra ağladığım çok az kitap oldu. Ama tabiri caizse okurken karakterin yaşadığı ne varsa ruhuma işledi. Keşke onun çektiklerinş yada yaşadığı duygu durumunu ben üstlensem dediğim çok yer vardı yada karakteri annemin yerine koyduğumdandır belki. Bir süre kendime gelemedim. Bu duyguları sevdiğim birinin benden saklaması ve kendi içinde fırtınalar koptuğu gerçeği şu anda bile düşündükçe tüylerimi ürperten bir gerçek.
Normalde vatan millet aşkıyla yanan biri değilim. Yada anam beni büyütmek için tarlalarda çalışmadı ama kitabın son sayfasını bitirmemle beraber salondan ağlayarak annemin yanına koşmam bir oldu. O an hem sevindim orda yanımda ve mutlu olduğu için hem de bu yoğun içsel birikmeleri, onun da geçmişte yaşamış veya şu anda yaşadığı düşüncesiyle daha çok sarsıldım.
Hatta kitabı anneme de tavsiye ettiğimde o da annesini düşünerek ağladığı bana sonradan itiraf da etti.
Reklam
GüdüüükEdebiyat
Herkes gibi bende hababam sınıfı filmleriyle büyüdüm. Ve rıfat ılgaz la tanışmamla beraber filmelerin feyz alındığı yazarın o olduğunu öğrenmem beni oldukça şaşırttı. İzlediğim hababam sınıfının hiç bir yerinde rıfat ılgaz a dair bir bilgilendirme geçmiyordu. Ama asıl şaşırtıcı kısım kitabın filmle ne kadar alakasız olduğuydu. Karakterlerin isimleri ve görünüşleri ve yaşanan olaylar değiştirilmişti. Öncesinde bir hayal kırıklığı yaşamadım diyemem ama hayal kırıklığım filmeydi. Kısaltıp değiştirdiği bazı kısımlar filmde aktörlerin dokunuşuyla harikalar çıkarılabilecek hikayelerdi.
Tabii kitaptan çevirilen her filmden beklenti , kitap kadar iyi olmaması. Ama her türk gencinin mutlaka okuması gereken bir roman. Zira hababam filminin kitaptan çevrildiğini bilmeyen hala yaşamını bir saksı olarak devam ettiriyor en nihayetinde
Küçük kaçakEdebiyat
Spoiler içermektedir...
Bir agatha Christie hayranı olarak çok merakla başladığım bir kitaptı. Normalde cinayet ve dedektiflik romanı yazarı olan yazarın bir aşk romanı yazdığını öğrenmemle elime bu kitabı almam bir oldu.
Normalde romantik kitaplar okuduğum kitap türlerinin içinde değildir ama sırf agatha yazdı diye okuduğumu itiraf etmeliyim. aşk romanı şeklinde duyduğum ama içinde aşk görmediğim bir kitap olarak oldukça farklıydı diyebilirim, agatha nın yazdığı , dilinden ve ilerleyişinden belli olsa da kitabı zor bitirdiğimi söylemem gerek.
Melankolik duygular içinde bir kadının inişli çıkışlı ruhsal durumları üzerinde duran kitapta iki cins arasında bir aşk durumu görülmüyor ama kadın aşk hayatına da değiniyor. Tamamen kendi iç dünyasını dinlediğimiz romanda okuması kolay ve yalın bir dille yazılmıştı. Ama ne yalan söyleyeyim dedektiflik romanı yolundan ilerlemesi en iyisi olmuş okur için.