Çocukluğumdan beri bir düzine savaşta bulundum. Her defasında kendi kendime ‘yaşamalıyım’ dedim. Vücudumun her yerini kurşunlar sıyırdı, ama asla vuramadılar. Ölmeyeceğine inanırsan, başarırsın.
Bir yerlerde bir ırmak olduğunu düşünüp duruyorum. Suları coşkun bir ırmak. Suyun içinde iki kişi var ve birbirlerine tutunmaya çalışıyorlar, bütün güçleriyle uğraşıyorlar, ama sonunda dayanamıyorlar. Akıntı çok kuvvetli. Birbirlerini bırakmak, ayrı yerlerde sürüklenmek zorundalar. Sanırım bizim durumumuz da bu. Çok yazık, çünkü birbirimizi bütün hayatımız boyunca sevdik. Ama sonuçta, sonsuza kadar birlikte olamayız.