H̷a̷s̷a̷n̷

Hayır, insan sade ölürken ayrılmıyor, arkada bırakmıyordu. Belki bütün ömrünce her an birçok şeyler onu arkada bırakıyordu.Sonra olduğu yerde birdenbire kabuklaşıyor, çok ince, görünmez bir şeyle o anda etrafında olanlardan ayrılıyordu. "Biz mi gidiyoruz, onlar mı?", sual buydu...

Sayfa 50 - Pdf

Reklam

H̷a̷s̷a̷n̷

İşte senelerdir, konuşmuşlardı. Herkes, her yerde, her fırsatla, senelerdir bunu konuşmuştu. Her türlü fikir söylenmiş, her ihtimal yoklanmıştı. Şimdi bütün insanlık en korkunç realite ile karşı karşıyaydı.

Sayfa 48 - Pdf

H̷a̷s̷a̷n̷

Bu kadar üst üste gelen şeyleri düşünmek beyhude bir şeydi. Hele konuşmak...

Sayfa 48 - Pdf

Takip Önerileri

H̷a̷s̷a̷n̷

Bu güneş gözlerine batıyor;paylaşamadığı bu neşe onu rahatsız ediyordu. Çok karanlık, çok siyah, sessiz bir yer istiyordu. Tıpkı annesinin mezarı gibi bir yer.

Sayfa 34 - Pdf

H̷a̷s̷a̷n̷

Aga bee :(

Annesi o hafta içinde bir gece sabaha karşı öldü. Ölmeden evvel oğlundan su istemiş, sonra ona bir şeyler söylemeğe çalışmış; fakat bir türlü muvaffak olamamış, sonra yüzü birdenbire sapsarı kesilmiş, gözleri kaymış, dudakları bir iki defa titredikten sonra kaskatı kesilmişti.

Sayfa 33 - Pdf