Peyami Safa'nın okuduğum ilk romanı ve sürekli beni çağıran bir hikaye yarım bırakıp işe güce dalınca insanın düşünde kalan gerçek bir yönü var.
Sanki biraz daha okusam acısına ortak olsam, okurken ah elimden gelse dindirebilsem o büyük ızdırabı derken göz dolduran,
yaralı uzluvunun acısını hep içine çektiği gibi aşkını da kalbine gömmek zorunda kalan bir gencin hayatı
İlerde tekrar okumak isteyeceğim bir eser.