Bir yandan azat buzat kuşlarını satamayip insanlığa söven çocuklar bir yandan insanlıktan umudunu hiç kesmeyen Mahmut..
İstanbul floryada geçen kısacık şiir tadında bir öykü.
İstanbul'un insanları neden azat buzat kuşlarını uçurmaz, neden değişmiştir bilinmez. Sadece İstanbul'un insanları mi değişmiş orası ayrı bir kitap. Ama ben keşke önüme azat buzat kuşlarını satan çocuklar çıksa da uçursam o kuşlar da beni cennette gözetse dedim.
Şuanda da o kuşlar olmasa da o kuşları satan çocuklar olmasa da biz bizi cennette cennetin kapısında gözetleyecek kuşlar bulabiliriz diye düşünüyorum ..
" İnsanlık öldü mü ?" dedim
"Yok " dedi "ölmedi , ölmedi ama bir şeyler oldu , başka bir yerlerde sıkıştı kaldı heralde ? "