Kah oldum sana bir köprü, kah oldum sana bir yol
Söylesene bana artık nedir bu çıkmaz yol Kelimeleri kelimelere düğümledim bir urgan gibi Bağladım ikimizin kalbine oldu bir aşk zinciri
Bulutlar oldu bize güneşli havada bir gölge
Güneş oldu bize önümüzü görmemizi sağlayan bir ışık
Doğa bütünleşti dört bir koldan oldu kucaklayan bir ana
Biz olduk birbirimize taştan bir çıkmaz yol
Nedir bu öfke, nedir bu trip hayatımızın köprüsünde Geçilemez miydi bu köprü, saygıyla sevgiyle Aynalar bile büyük gösteriyor sendeki bu egoyu Dünya bile bu kadar küçük görünürken
A. Hulusi TaşpınarŞiir KütüphanemA.Hulusi TAŞPINAR