Üç türlü arkadaş vardır: Biri, gıda gibidir; ona her vakitte ihtiyaç duyulur. Biri, deva gibidir; insan ona bazı vakitler ihtiyaç duyar. Ve biri hastalık gibidir; ona ebedi olarak ihtiyaç yoktur.
Sultan ve reaya, köylü ve şehirli, zengin ve fakir, âlim ve cahil, Sünni ve Alevi bütün karşı karşıya konabilecek toplumsal sınıfların buluşma noktalarında hep tasavvufu görmek bir fantazi değil tarihsel bir gerçekliktir.