Şeyma.

Şeyma.
@Humanur___
Kaldı bu silinmez yaşamak şuçu üzerimde..
Bir yanılgının, binlerce yenilgiden daha keskin olduğunu gördüğünde eve dönmek isteyeceksin ama ev; kapı duvar olacak. Ve sen, bildiğin denizlerde yeniden boğulacaksın. Aşina yüzler el olacak ve yalnızlığı şah damarında hissedeceksin. Sonra geçecek. Herşey geçer, bilirsin.. Ve sonra yolun tam ortasında ayaklarının dermanı kesilecek, dizlerinin üzerine çökeceksin. Düşmekten korkma, düştükçe daha da güçleneceksin. Sonra herkes kaybolacak, gölgen bile seni terk edecek ama bu yenilgi sayılmaz. Yalnızlığı sev. Herkes gitse de o seni bırakmaz, bilirsin… Yine de içindeki uçurumların kenarında otururken dikkat et, her hattını bildiğin bir el sırtına değebilir. Belki sana sarılır, belki seni itebilir. Kırılacaksın, kırıl. Kırıldıkça keskinleş ama kendini daha çok kesme. İnsanın kendine açtığı yarayı hiç bir tabip iyi etmez, bilirsin….
Alıntı
Etimoloji Defteri
Mücellit Nedir ?
“ Denize karşı bir bankta, Omuzuna başımı yaslayıp, Sesinden şiirler dinlemek gibi Çocukça isteklerim oldu.. Bağışla… “
Alıntı

Şeyma.

, bir kitap okudu
Puan vermedi·480 syf.·
7 günde okudu
·
2023 6. kitabı
John Verdon
8.4/10 · 1.666 okunma
— Kalbin kırılmadan önce nasıl biriydin ?
At vuruldu; içim paramparça Rüveyda Gölgelerin ardına sakladım kusurumu Sen orda kayıtsızca gülümsüyor gibisin Ben burda damla damla eriyip akıyorum Yine de, bırakamam yerlere gururumu İstenmediğim yeri usulca terk ederim Hâtıra kalsın diye bırakır da ruhumu Mahzun bir derviş gibi boyun büker, giderim…
Alıntı