Bazı kitaplar okunur, bazı kitaplar ise insanın içinde uzun süre yaşamaya devam eder. Simyacı benim için ikinci grupta yer aldı.
Kitap boyunca bir çobanın hazine arayışını okuyoruz; fakat satırların arasında aslında insanın kendini arayışına tanıklık ediyoruz. Korkularımız, ertelediğimiz hayallerimiz, vazgeçişlerimiz ve yeniden başlayabilme cesaretimiz bu yolculuğun bir parçası oluyor.
Simyacı bana şunu hatırlattı: İnsan bazen aradığı şeyin peşine düşerken, aslında kendini bulur.