Asla göze batmazdım. Pek fark edilmezdim. Heyecan ve kederi kendi içime gömer, orada bir başıma yaşardım. Kalabalık, gösterişli, büyük kutlamalardan hep ürkerdim.Kendimi daima her şeyin ve herkesin dışında, adamakıllı uzağında hissederdim.
Pasteldim.
En kalabalık olduğum yer kendi içimdi. Kendimle yuvarlanabildiğim en derin uçurum, içimdekiydi. Fazlalık, rahatsızlık, sıkıntı yaratmak korkusu duymadan var olabildiğim tek yer. O derin, ıssız, kendimdeki uçurum.
Hala öyledir.
Aşk nedir diye Sor/Bir akşam pazarında/Kıymık
batar sanki/Soluklara(...)
Hangi şarkının sözüdür o/ Sabun kokan
havlulara/Rakı içmeden sarhoşlatır/Hani
sonbaharda/Dinleseniz duymazsınız/Bu
uğultuda.
Aşk nedir diye soran/Pazaryerindeki bir
kadına/Utanıp yere inerken bakışları/Fıkırdar
saçındaki kına.