"Biliyor musun, başımın üzerinde hep kötü rüzgarlar esiyor sanki. "
"Rüzgarlar yön değiştirir. "
"Gerçekten böyle mi düşünüyorsun? "
"Günün birinde mutlaka değiştirecektir. "
Koşullar hepimiz için aynı. Arızalı bir uçağa binmişiz gibi. Şansı yaver gidenler olduğu gibi şanssız olanlar da vardır. Güçlü kişiler olduğu gibi zayıf olanlar da vardır, nasıl ki zenginler olduğu gibi fakirler de varsa. Fakat, sıra dışı bir güce sahip olan kimse yoktur. Herkes aynıdır. Bir şeylere sahip olanlar sahip olduklarını bir gün kaybetmekten endişe eder, hiçbir şeye sahip olmayanlar da ömür boyu asla bir şeye sahip olamayacak mıyım acaba diye düşünürler. Herkes aynıdır. Bu yüzden bunu fark eden kişi bir an önce daha güçlü olmak için çaba göstermelidir. Güçlüymüş gibi yapsa da olur.
Asla göze batmazdım. Pek fark edilmezdim. Heyecan ve kederi kendi içime gömer, orada bir başıma yaşardım. Kalabalık, gösterişli, büyük kutlamalardan hep ürkerdim.Kendimi daima her şeyin ve herkesin dışında, adamakıllı uzağında hissederdim.
Pasteldim.
En kalabalık olduğum yer kendi içimdi. Kendimle yuvarlanabildiğim en derin uçurum, içimdekiydi. Fazlalık, rahatsızlık, sıkıntı yaratmak korkusu duymadan var olabildiğim tek yer. O derin, ıssız, kendimdeki uçurum.
Hala öyledir.
Aşk nedir diye Sor/Bir akşam pazarında/Kıymık
batar sanki/Soluklara(...)
Hangi şarkının sözüdür o/ Sabun kokan
havlulara/Rakı içmeden sarhoşlatır/Hani
sonbaharda/Dinleseniz duymazsınız/Bu
uğultuda.
Aşk nedir diye soran/Pazaryerindeki bir
kadına/Utanıp yere inerken bakışları/Fıkırdar
saçındaki kına.