Kitabı okurken sık sık Charlie'ye sarılıp ona her şeyin iyi olacağını söylemek isterdim ama o bunu hep kendisi yaptı. Yaşamı çözememiş olduğunu düşünmesine rağmen bence çoğu kişiden daha iyi anlamıştı. Gözlemleri öyle merak uyandırıcı ve öyle gerçekti ki. Kitabın bir yerinde alışveriş merkezine gidip insanların oraya neden geldiklerini anlamaya çalışıyordu. Sadece hayranlık duyabildim.
Gerçek sevginin ne demek olduğunu bile öyle net biliyordu ki bazı kısımlarda ona imrenmekten kendimi alamadım. Belki saksı olmak o kadar da kötü bir şey değildir dememe sebep oldu.
Yaşamımın iyi olacağına inandırdı bu kitap beni. Belki şimdi değilse de bir gün... Kesinlikle öneriyorum.
Sanırım tüm demek istediğim tüm bunların çok tanıdık geldiği. Ama tanıdık gelmeleri benim olmalarından kaynaklanmıyor. Bildiğim, bir başka çocuğun da böyle hissetmiş olduğu. Dışarısı bu kadar huzurluyken ve sen istemediğin halde her şeyin hareket ettiğini görüyorken ve herkes uykudayken. Ve tüm okuduğun kitaplar başkaları tarafından okunmuşken. Ve tüm sevdiğin şarkılar başka insanlar tarafından dinlenmişken. Ve beğendiğin kızı başkaları da beğenirken.