Her bir sayfasında sinir krizleri geçirdiğim kitap.
Aileniz dahi olsa insanların işine yaramayı, isteklerini yapmayı bıraktığınız (kitaba göre bırakmak zorunda kaldığınız), konfor alanlarını bozduğunuz anda değişimler, dönüşümler ve “tiksintiler” başlıyor. Kimse sizin ne düşündüğünüzü, ne hissettiğinizi, ne koşullarda olduğunuzu umursamıyor. Yazar bu hikayede böcek metaforunu kullanmış olsa da aslında hepimizin hayatında olan bir durum bu. Bu sebeple herkesin okurken kendinden bir parça bulacağını, hayatınızın bir döneminde benzer hisleri taşıdığınızı düşünüyorum.
Çerezlik gibi görünen ama bittiğinde suratınıza tokat gibi çarpacak bir kitap.
İyi okumalar :)