Bir vitrin camında kendime rastladım. Saçlarım seyrelmiş, sakalımın içine aklar düşmüştü. YÜZÜM; UZUN ZAMANDIR UYKUSUZ KALMIŞ BİR ŞEHRİN HARİTASI GİBİYDİ. Kırıklar vardı, çatlaklar ve henüz tamir edilmemiş yerler...
"Fazla düşünmek eylem ateşini söndürür.
Zihin tuzaklarla doludur.
Kendi kendine çelme takar durur.
İstemez yürümeyi, gelişmeyi, öğrenmeyi, zorlanmayı.
Alışkın olduğu yerde hep aynı şekilde sayıp durmayı tercih eder.
Mevcut durumunu korumak ister.
Bu yüzden kaybolup gider pek çok fırsat, pek çok sınav ve pek çok mucize."