Əli - kimsəsizliyin səsidir. Nə vaxt bu vəfasız dünyada özünü kimsəsiz və yalnız hiss etdin, de: Əlican, ey kimsəsizlərin sığınağı və ey yetimlərin dayağı, əlimdən tut! Əgər sən yardım etməsən, mən yetimə kim acıyacaq, kim başımı oxşayacaq?! Kim əlimdən tutub məni ayağa qaldıracaq?! Haqlısan, günahkaram. Əlimin əlinə dəyməsinə belə ləyaqətim yoxdur, ancaq sən ağasan və o qədər böyüksən ki, mənim kimi dəyərsiz birinin əlindən tutmaq səndən nəsə əskiltməz. O qədər mehribansan və kərimsən ki, mənim kimi acınacaqlı birini əlindən tutmaq ancaq sənin şəninə sığar.