Sanma bu yazdıqlarım hələ də sevgidəndir
Mən and içib sevgini yandırdım al qumaşda!
Səpələnən sözlərim qalan küllərindəndir,
Hələ də mənzərəsi melanxolik tamaşa...
Varlıqların dəyəri ayrılıqda bilinər,
Bir iz ki, cüxursuzdur, ilk yağışla silinər.
Qalana böyük səbr, gedənə yol görünər
Dönməyə üzü olmaz, başı dəyənin daşa..
İnsanları boş ver boş, can yandırmaz qıraqlar,
Sonda iyrənc qusacaq dürr saçılan dodaqlar!
Elə ki, gördün düşmür üst üstə ilk maraqlar,
Aqil ol, üzüsulu qov ömründən birbaşa.
Pis adam deyə söz yox, alınacaq dərslər var,
Yara təzədi əlbət, qulağında səslər var...
Yeddi gün ağla və sus, ibrətin əslinə var
"Eyni palçığa batma" yaz bir küncdə yaddaşa.