"Kimse Tanrı'ya inanmıyor; tek başına monoloğun eziyetinden kaçmak dışında. Konuşacak başka kimse var mı zaten? Tanrı her türlü diyaloğa açık görünüyor ve anlaşılan kederli yalnızlığımızın dramatik bahanesi olmaktan alınmıyor."
"Tanrısız bir yalnızlık katıksız bir deliliktir. En azından çılgınlıklarımız onda sonlanır ve böylece bizler ruhumuzu ve zihnimizi sağaltırız. Bir tür paratonerdir Tanrı. Kederlerimizin ve düş kırıklığımızın en iyi iletkenidir."