Hütay
@Hutay
58 okur puanı
Ocak 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Denize duyulan sevgi. Öylesine bir sevgi ki bu, bir kara sevdaya dönüşüvermiş. Ve bu sevdanın çevresine serpilen hayatlar, çok geçmeden ölümü tadıvermiş.
Hem de ölümün her türlüsü.
Çocuk, kadın, erkek, eş, hayvan, ev, bağ bahçe. Canlı ve cansız dünyadan her cinsten varlığın ölümü. Hiçbir gidenin arkasından öyle durup da yas tutmak için zaman, güç kuvvet ve refah bulunamamış. Geride kalanlar, hayatlarına öyle ya da böyle devam etmek zorunda kalmışlar. Demişler ki, “Hayat böyle bir şey olsa gerek”. Peşlerinden, ya kendileri de ölmüş ya da ölmekten beter olmuşlar.
Kimsesizlik, çaresizlik, cehalet, yoksulluk, kötülük, fırsatçılık ve acımasızlık ile boğuşmuşlar.
Bugünü düşündüğümde; on yıllar önce yazılmış, belki ondan birkaç on yıl öncesine de dayandırılan olaylar, yazık ki bugün de daha farklı olagelmiyorlar. Şimdinin, meseleleri yalnız bugünün meseleleri değilmiş. 100, 150 ve belki de daha eskilerde de, düzen, toplum ve zihniyet böyleymiş. Ne zamanki özellikle de Türk Edebiyatından bir eser okuyorum, işte o zaman bunu daha da çok hisseder oluyorum. Durum teşhisi kadar, tedavisi kadar açık olabilseydim keşke. Yine de… Okumak, evet okumak iyi gelebilir…
İçerikle ilgili düşüncelerime ek olarak, üsluba yönelik de birkaç söz sarf etmek isterim:
- Çok alışılagelmiş olacak ancak akıcı bir roman diyebilirim. Ancak, yer yer okuma hızı düşebiliyor. Daha fazla ikili - üçlü konuşmalara yer verilebilirdi.
- Romanın bir yerinde ortaya çıkan bir karaktere dolu dolu betimlemelerle dikkatler çekilirken bir an sonra ortadan kaybolabiliyor. Bu hareketli yapı, romanın diyalog yoksunu halini renklendirirken aynı zamanda takip etmeyi de zorlaştırabiliyor. En azından ben bu şekilde hissettim.
- Roman, seçilen kelimeleri, kullanılan tamlamaları ve deyimleriyle oldukça lezzetlendirilmiş.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Yiğit Okur’un okuduğum ikinci kitabı “Hulki Bey ve Arkadaşları” oldu. Yazarın akıcı üslubunu, işlediği dönemin ruhunu yansıtma becerisini haddim olmasa da oldukça başarılı buluyorum.
Yazarın okuduğum ilk kitabı olan “Piyano”, 10 puan verdiğim bir romandır ki 7 yılın ardından halen tadı damağımdadır. “Hulki Bey ve Arkadaşları” eserine ise, aşağıda belirteceğim sebeple 1 puan kırarak 9 puan veriyorum.
Daha ilk sayfalardayken, “Yaşamda yarının olabileceği bile kuşkuluyken, Hulki Bey, içinde yeşermiş isteği belirsiz yarınlara erteliyor, ağır bir yanılgıya düştüğünü, ne yazık ki, fark etmiyordu.” cümlesinin gölgesinde okumaya başladığımız eser; bu ve benzeri, bir çok cümle barındırıyor. Bu nedenle bir okur olarak, romanı hep kötü bir şeylerin olacağı beklentisiyle okudum. Yaratılan bu kötü şeyler olacak beklentisi, yeri ve zamanı gelip de olaylar geliştiğinde ise beni şaşırtmasa da bıraktığı hüzün epeyce derin oldu. Yine bu beklenti sebebiyle, karakterlerimiz keyifli zaman geçirdiğinde dahi, acaba bir sonraki sayfada bu mutluluğa nasıl bir gölge düşecek korkusu yaşadım.
İşte 1 puana mal olan bu eleştirime rağmen Hulki Bey ve arkadaşlarının hayatı, geri dönüp tekrar ve tekrar içerisine girmek isteyeceğim bir dünyayı bana sundu. Okuduğum ikinci kitabının da ardından, Yiğit Okur, 2013 yılında Tüyap Kitap Fuarında tesadüfen görüp de aldığım kitabıyla, iyi ki tanımışım ve iyi ki o kitabına o şansı vermişim dediğim bir yazar olmaya devam etmektedir.
İncelememi yazarın satırlarından kayarak zihnime yerleşmiş bir kaç sahnenin bıraktığı izin betimlemesiyle bitirmek istiyorum. İşte bu sahneler, kendi anılarım gibi bellediğimde yer etmiş, soğukluğu ve sıcaklığı, ışığı ve karanlığı, heyecanı ve korkusuyla, yazarın da belirttiği o an sahnesi oluşturmuştur...
…Bastıkları yerde bir
