Fiziksel istismara maruz kalan çocukta alt ıslatma, parmak emme, bazı gelişimsel bozukluklar, uyku bozuklukları, öğrenme güçlükleri, konuşmada gecikme, okul başarısızlığı, yakın ilişki kurmada güçlük ve öfke patlamaları gibi kısa dönemli problemler görülebilir.
Uzun vadede ise travma sonrası stres bozukluğu, bazı kişilik bozuklukları, alkol ve madde kullanımı ve disosiyasyon gibi sorunlar ortaya çıkabilir.
Yani bizi olumlu telkinlerle yetiştiren, düştüğümüzde elimizden tutan ebeveynlerimiz varsa korkmayız. İlerleyen yıllarda zorluklar yaşasak bile iyi olduğumuza inancımız her zaman baskın çıkar.
Bunun tersine, çocukluk döneminde istismar ve ya ihmal görmüş, olumsuz söylemlerle büyütülmüş çocukların temel düşünceleri kendilerinin değersiz olduğu yönündedir.
Güvensiz bağlanan çocuklarsa ne kadar ağlarlarsa ağlasınlar annelerinin gelmeyeceğini öğrendikleri için sorunlar karşısında daha çabuk pes eder ya da gerektiğinden çok daha sert tepki gösterirler.