İnsan, bir şeye son defa baktığını bilseydi kim bilir ne kadar uzun bakardı... Belki gözlerini ayırmaz, belki de o anın bitmesine razı olmazdı.
Ama hayatın en garip tarafı da bu; hangi vedanın son veda, hangi bakışın son bakış olduğunu çoğu zaman bilmiyoruz. Bu yüzden bazı anlar farkında olmadan geçip gidiyor, bazı insanlar fark ettirmeden hatıralara karışıyor.
Belki de bu bilinmezlik, sevdiklerimize bugün daha dikkatli bakmamız için verilmiş sessiz bir hatırlatmadır. Çünkü bazı şeylerin son olduğunu ancak geriye dönüp baktığımızda anlarız.