Allah bir şeyi hükmettiğinde, en ağır acı bile kolaylığa dönüşebilir ve seni bir zamanlar kıran şey, bir güç kaynağı haline gelebilir. O halde O'na tutun, hatta sessizce. O, kalbinin taşıdıklarını bilir ve doğru zamanda, onu daha iyisiyle değiştirecektir.
İnsan, bir şeye son defa baktığını bilseydi kim bilir ne kadar uzun bakardı... Belki gözlerini ayırmaz, belki de o anın bitmesine razı olmazdı.
Ama hayatın en garip tarafı da bu; hangi vedanın son veda, hangi bakışın son bakış olduğunu çoğu zaman bilmiyoruz. Bu yüzden bazı anlar farkında olmadan geçip gidiyor, bazı insanlar fark ettirmeden hatıralara karışıyor.
Belki de bu bilinmezlik, sevdiklerimize bugün daha dikkatli bakmamız için verilmiş sessiz bir hatırlatmadır. Çünkü bazı şeylerin son olduğunu ancak geriye dönüp baktığımızda anlarız.
Ahireti gerçekten hatırlayan bir kalp, bu dünyanın geçici cazibelerinden kolay kolay sarsılmaz. O, sağlam durur, sabırlı kalır ve Allah katında gerçekten önemli olan şeye odaklanır.