Yeşil peri gecesi gerçekten de kitabın arkasında yazdığı gibi hayatın acı ve gerçek yüzünü bize suratımıza tokat gibi çarparak gösteren bir kitap. Kitabı çok beğenmekle birlikte aslında kitaptaki tüm karakterlerle empati kurabildiğim için bende çok başka bir yeri oldu.
Konu olarak özetlemek gerekirse babasının geçirdiği kaza sonrasında kolunu kaybetmesi ve annesinin onları terk etmesiyle birlikte bu zamana kadar çok mutlu yaşamış bir kız çocuğunun hayatının yokuş aşağı yuvarlanmasını anlatıyor. Benim kitapta en içime dokunan yer baş karakterin annesine olan öfkesini, hıncını onun gibi güzelliğini kullanarak hayattan çıkartmaya çalışmasıydı. Bu uğurda da aslında kendine ne olduğunu önemsemiyor. Ayrıca bu kadar zor bir dönemde kimsenin elinden tutmaya çalışmaması, annesinin yanında istememesi falan beni çok üzdü açıkçası.
Kısaca bence kitap aslında insanları yargılamadan önce kim ne yaşamış, acaba nasıl bu hale gelmiş diye kendi içimizde sorgulamasını yapmak gerektiğini çok güzel yansıtıyor.