Havva
@Hyldz51
164 okur puanı
Nisan 2020 tarihinde katıldı
Reklam
Sarsıntılar değil miydi kabuğumuzu soyan ve o en içte olan gücü açığa çıkaran?
Hayatın darbeleri olmasa nasıl dönüşecektik ki kendimize?
Hayatın en verimli terapilerinden biri acıyı paylaşmak değil miydi?
Açılar paylaşarak azalır, sevgi paylaşarak çoğalırdı.
Hayatın temelinde paylaşmak vardı.
Kadın olmak başlı başına bir ihtilaldi. Her gün bir zihni fethedip varlığını kabul ettirmekle geçen gündelik ama sonsuza kadar süren bir ihtilal. Her gün yeniden başlayan, hiç bitmeyen bir direniş.
İhtiyaçlarımız bizi yargılayan gözler karşısında zayıflığa dönüşüyor ve insan hep oradan yaralanıyordu.
Reklam