Artık ondan sonra ne Ayşe'nin kolları,öpücükleri ve gözyaşları,ne bağlar bahçeler,ne tövbeler ve yeminler beni karaya bağlayamadılar.Varımı yoğumu Ayşe'ye bırakarak bir daha geriye dönmemek üzere denize açıldım.İlk limanda kayığın birisine gemici yazıldım.
Aganta!..
Malım var diye ölünceye kadar mallarının kulu kölesi olarak evim var diye dört kuru duvarın içine mezara gömülmüş gibi gömülerek yaşayacaklar.Buna yaşamak mı denir,uzun ölüm bu.