Bıraktım ardıma, son bir bakış.
Gözlerimde sis, içimde bir kış.
Hatıralar, birer birer düşerken,
Söylenemeyenlerde kaldi güzel düş
Artık yokum.
Yollar ayrıldı, bu son durak.
Ne sen dön, ne de ben.
Sadece bir veda, bir son nokta.
Karışık bir dünyada yaşıyorum. Anlamlandırabildiğim her şey, aslında çok anlamsız. Çünkü her şey, sadece kabul edilmiş isimlerden ve sıfatlardan ibaret. Gerçek olan tek şey hisler, ki onlar bile anlamlandırılamamış. Tuhaf.
Hayatımın sonbaharı başladı,
Bir bir düşüyor yaşlarım hayat ağacımdan.
Tüm anılar rüzgar misali gözlerimin önünden geçiyor,
En güzel anılarımda hep sen varsın.
Tebessümün solgun, hüzün var bakışında.
Şimdi yalnızım, henüz gelmeyen soğuk bir kış ayazında
Gözlerim puslu artık
Dünyadan uzaklaşıyorum galiba
Farklı bir alem, başka bir yaşam
Bunun en büyük kanıtı mı?
Sorunları artık o kadar umursamiyorum
Sadece hatıralar kaldı elimde kalan
Ve onlarda her geçen gün kayboluyor
Yavaş yavaş...
Kapı çaldı.
Gece yarısı
Bedenimde bir ürperti.
Duyulan adımlarım değil, nabzımdı.
Usulca kapıya yanaşmış bedenim.
Dudaklarımda titrek bir soru,
Bir o kadar da heyecanlı:
"Kim o?"