İlknur Demirhan
@ILKNUR_can_
Anladım ki insan kendine yolcu…
Psikolojik Danışman/Rehber Öğretmen
Üniversite
Bursa, 13 Aralık 1987
204 okur puanıAralık 2020 tarihinde katıldı
Çöp manzaralı doğaHayata Dair
İnsanın içinde arada huzursuzluk birikir ya anlamadan, işte öyle oluverdi bu ara. Sözümüze taşmasın, işimizden alıkoymasın diye doğaya çıkmaya niyet ettik huzur şarj etmeye. Bir dere, serin edecek kadar ağaç bulunca umut ediverdim burası olur diye.
Sağa dönüyorum geçmiyor sola dönüyorum geçmiyor. Vereceğini sanırken daha da kaçırıyor elimde avucumda olan huzuru. Kapatıyorum gözlerimi. Yine olmuyor. Hayallerime bile sızıyor meret. Ne dereyi seyrettiriyor ne serinliği hissettiriyor.
Doğanın ortasında olan huzurumu da çalıyor insafsız. Doğa insaf eder bilirim de insanın insafı müsade etmiyor ki edebilsin. Uçsuz bucaksız çöp. Her yerde her yönde. Ağacın yapraklarından çok, deredeki balıklardan çok.
Oraya uğrayan insanlar adedince.
İnsanların insafsızlığı adedince.
Baktıkça şaşırıyorum, şaşırdıkça üzülüyorum. Üzüldükçe kızıyorum. Elimde olan huzuru da kaçırmaktan korkuyorum.
Ah dili olsa da o poşetlere dolanan ağaçlar konuşsa. Plastiklere takılan balıklar anlatsa.
Aklı yok sandığımız tabiat, aklı olan insana öğretse.
Ahhhh insan… İnsan olmayı kendine öğretememiş yine de kendini insan sayan. Sana, o kadar iyimser bakmaya çalıştığım halde evine atamayacağın çöpleri hiçççç düşünmeden sokağa atıveriyor olmanı anlamıyorum. Ve gönlüm razı değil. Hem kendi adıma hem de kirlettiğiniz doğa adına. Özel bir gücüm olsaydı çöpleri atanların attığı çöpleri evlerine koyardım. Özel bi gücüm yok ama şunu biliyorum bozduğumuz ne varsa ruhumuza yansıyor.
Ne yapıyorsak kendimize yani.
İnsan düzelince dünya düzelir. İş ki insan düzelmesi gerektiğini idrak etsin. Yoksa biz düzelmedikçe huzur değil huzursuzluk biriktirmeye devam edeceğiz. Huzurumuzu el birliği ile tüketeceğiz. Ve o huzursuzluklar içinde yaşayıp gideceğiz. Sürekli başkalarını suçlayarak ve bir adım bile yol alamayarak…
Reklam
Sayısız yolu, uçsuz bucaksız doğrusu var şu küçücük dünyanın.
Kim iddia edebilir ki, doğrusunun şaşmaz olduğunu? Hak mıdır sarılırken bildiklerine; bilmediklerini, düşünmediklerini, hissetmediklerini yargılayıp da geçersiz kılmak? Hak mıdır kendinden ötesini saymamak?
Bu kadar karışık mı, bu kadar zor mu insanca olmak, ortada buluşmak? Kendi kalbine güvenle yaslansa da insan, ötekine saygı duyabilmeli.
Dinlemek, anlamak, güzelce yaşamak.. Tebessüm etmek, sözü özenle seçmek, yanında olmak..
Acıyı da mutluluğu da paylaşmak. Samimiyetle…Bu kadar zor olmasa keşke.
Dilimiz başka, halimiz başka bizim. Hayalimiz başka, gerçeğimiz başka. Doğrularımız başka, hakikatin bambaşka. Hakikat güneş gibi doğsun kalplerimize Allah’ım. Yoruldu gönlümüz bunca ayrılıklardan.
Yunus gibi; Biz gelmedik kavga için, işimiz sevgi için…
Mutsuzluk hiç aramasan da gelir bulur seni.
Teslim alır yüreğini…
Ama mutluluk sen peşine düşmedikçe gelmez . İstemen, araman, sorman, yakalaman lazım…
Gelip de geçerse kenarından, elini uzatıp tutman lazım.
Şu gökyüzüne bakıp da mest olan bir ben miyim dedim bugün. Cevap verdi minik bi yürek :
“Yukarı bakınca başka alem, yere bakınca başka.”
Ne güzelsiniz çocuklar. Konuştukça parlıyorsunuz şu güneş gibi. Bu yüzden bam telim sizin o gülen gözleriniz… 💙
Ne diyor şarkıda ;
“ Su uyandı sen uyanmadın aşkolsun.
Salınıp çık, içine bahar dolsun.
Işığın var mı?, yak biraz,
Aydınlansın gecemiz.
Açayım deli gibi uyansın bu bahar
hişt hişt! hişt hişt! “
Küçücük şeylerin önemini asla gözardı etmemeliyiz, demiş yazar. Çizdim de altını, düşündüm biraz. Hangi yol ulaştırır, hangi söz değiştirir bilinmez. Niyet edelim bakalım. Kim bilir, bir küçük şey mucize oluverir.
Zor sandığım küçük adımlardan koleksiyon yapsam da sırayla düşsem peşine. Küçücük şeyler damlasa, göl olsa ruhum.
Sabahın 7 sinde yürümek mi? Çok zor gibi ama çok da kolay. Niyetimiz kadar mümkün. Söyle bi şarkı da, iyi başlayalım yürüyüşe dedim. “Neden Olmasın” diyiverdi arkadaş. Evet, Neden olmasın? Olması mümkünse eğer. Öyle iyi geldi ki… Küçücük evet, ama çok da büyük. Sıyrılıp da şu dünyanın koşturmasından, kendimize kaçmak. Ve birazcık da deli olmak. İyi ki varsın küçücük mucizelerim. Besle , büyüt içimi 🌸
17.05.2022
Ruhumdaki dalgalanmalar
Aklımın ayrı gönlümün ayrı söylemeleri
Takılmamam gerektiği halde takıldıklarım
Bildiğim halde yapamadıklarım
Olmak isteyip de olamadıklarım
Söz verip de kendime, tutamadıklarım
Yolumu zorlaştıran yüklerim
Yükümü ağırlaştıran kaygılarım
Yanlış yerden taşan öfkelerim
Geçmişim
Hayallerim
Beklentilerim
Hayal kırıklıklarım
Faydasız kederlerim
Yönümü şaşırtan hırslarım
Yanlış anlamalarım
Olmayacak yerde susuşlarım
Boşa konuştuklarım
Sorumluluklarım
Yorgunluklarım
Koşturmalarım
Yetmek isteyip de yetemediklerim…
VE BEN…
Bu kadar zorun içinde açmaya çalışıyorum Allah’ım. Umut etmekten vazgeçmemeye çalışarak…
Bu kadar mücadelemin sonucunu tebessüm eyle bana. Yolumu doğru, kalbimi iyi, zorumu kolay eyle. Biliyorum iyi niyetle yaptığım ufacık bişey dahi filizleniyor bir yerlerde. Ben görmesem de inanıyorum buna. Bu inançla umut ol içime…
21.05.2022
Reklam