Yasemin
@I_sedef
Şu anda okuduğu kitap
Müdafaalarım yaşadığımız dünyada adaletin hangi ellerle tecelli ettiğini (!) çok açık gösteriyor. Okurken Sokrates’in savunması tadında bir müdafaaya şahitlik ediyorsunuz. Yılların tanınmış, sevilmiş ve saygın bir düşünürü olarak bizlere hediye ettiği nadir bir isimdir Necip Fazıl. O da tarih boyunca kendisi gibi güçlü sesini sakınmadan konuşan mütefekkirlerden olduğu için, haksız muamelelere ve karalamalara uğramıştır. Müdafaalarını baştan sona okuduğumuz, hakkını yalnız bizim değil mahkeme salonundaki hakimlerin dahi teslim ettiği bu kıymetli kişilik maalesef adaletin kıskacından (!) kurtulamamıştır. Fakat gerçekler bugün, o gün de olduğu gibi tümüyle kayıt altındadır. Yaşadığım ülkede ve dahi dünyanın geri kalan, medeniyet ışığının henüz ulaşamadığı tüm yerlerde fikir adamlarımızı böylesine meşgul etmek, onları incitmek, onların güzel dimağlarından mesai çalmak bile şahsen üzüntü duyduğum, öfkelendiğim hassas çizgilerden biridir.
Haklı bir dava, mahkeme salonunda ancak bu kadar güzel müdafaa edilebilirdi.
Üstadı rahmetle anıyor ve kendisine teşekkür ediyorum.
Reklam
Peygamberimizin Gölgesinde Son Türkler1000Kitap
Bu esere yalnızca bir kitap demek çok güç. Başlı başına tarihi bir kaynak olmakla beraber aynı zamanda içerisinde pek çok önemli şahsiyetleri ve mekanları barındıran bir destandır. Kitabın yazarı olan Feridun Kandemir, aynı zamanda olayların büyük ölçüde şahidi olup bizzat Medine’de Kızılay heyetinin içerisinde yer almaktadır. Fahreddin Paşa’nın Medine Müdafası’nda anlatılanlar, sadece “hayatta iken adını altın harflerle tarihe yazdıran” Ömer Fahreddin Türkkan ve etrafındakilerle sınırlı kalmamış, İngiliz casus Lawrence, diğer yahudi casusları, Şerif Hüseyin ve oğulları, Mehmed Akif Ersoy gibi şahsiyetler üzerinden de etraflıca cereyan etmektedir. Özellikle bu önemli şahsiyetlerin kendi ağızlarından veya yanlarında bulununan birinci ağızlardan olayların aktarılması, telgraf, telsiz ve mektup görüşmelerinin orijinalleriyle aktarılmış olması, bizzat Fahreddin Paşanın kendi notları ile tarihin karanlık sayfalarını aydınlatmıştır. Özellikle ilk ağızdan dinlemenin etkisiyle okurken kendinizi orada bulunan şahitlerden biri gibi hissediyor ve fotoğrafları inceledikçe tanıdık simalara rast gelmiş gibi hissediyorsunuz. Fahri Paşanın Medine’ye görevlendirilmesi, Şeriflerin isyan hazırlıkları, Medine’nin destansı müdafaası, zorunlu geri çekiliş ve Medine’nin boşaltılması, Medine’de kalan son Türkler olarak Kızılay cemiyeti, önce Mısır sonra da Malta Adasındaki esaret hayatı, Batum’da geçen günler ve Marinsky şehitliği, en nihayetinde 4 yıl Afganistan sefirliği… Elbette Medine’de yaşanan bu hüzün Çanakkale zaferinin duyurulmasıyla biraz gölgeleniyordu ve M. Akif’in Medine yolunda iken çöl ortasında Çanakkale Destanını yazdığı günler bu günlerde idi.
Eser aynı zamanda dönemin Hicaz coğrafyasının gerçeklerini de gözler önüne sermektedir. “Urban” (Bedevi) toplumların, savaşın,
Zaten her şey üst üste gelmiyor mu?Alıntı
Burada eserin bütünü değil de yalnız bir cümlesi hakkında söz söyleyeceğim.“İyilikler de kötülükler gibidir. Beraber gelirler.” Okuyunca basit görünen, ilk manası ile hemen zihinlerde bir tasavvur oluşturan bu cümle, bana pek çok manalar çağrıştırıyor. Bunlardan ilki pek tabi “iyilik ve kötülük” kavramlarına nasıl anlam yüklediğimizle ilgilidir. Acaba “iyiler, iyi hadiseler ve iyi şeyler” diyerek sıfatlandırdıklarımız gerçekten öyle midir? Ya da iyi olan, kötü olmayan mıdır? İki zıddı aynı özde barındırabilir miyiz? Bu doğruysa iyi ve kötü diye bir şey olmaz mı? Hiçbirine burada cevap veremem. Fakat bana göre eserin dikkatimize verdiği nokta şu ki: Yalnız kötüleri görmekle, üst üste gelen iyiliklerin mükafatını kendi ellerimizle kaybediyoruz.
Ahmet Hamdi Tanpınar
Ahmet Hamdi Tanpınar