"İnsanlar birbirimizi sevdiğimize inandıracağımız, küçük bir oyun oynayacağız seninle... Benim sevgilimmis gibi davranacaksın... Senin paraya benim de sekiz aya ihtiyacim var. Madem ölmeyi kabul ediyorsun, bu sekiz ayın sonunda, evlendiğimiz gün öleceksin.
İnsanlar tarafından kabul edilmeye alışkın olmadığımdan, kendimi
sürekli sohbetin akışına ve bana yönelik dostça sorulara ayak uydurmaya
çabalarken buluyordum.
O kadar uzun süre kendi halimde vakit geçirmiştim ki normal
gençlik ortamına dönmekte zorlanıyordum. Joey ve arkadaşları dışında
birilerinin benimle oturup sohbet etmek ya da okula birlikte yürümek
istemesi aklımı başımdan alıyordu.