İbrates
@Ibrates
Eleman 5 farklı rutbedeki en soyludan en fakire kadar nasıl öldüklerini çıplak bir gerçek ile dışa vuruyor hepsi berbat ölüyor spoiler olmasın.
Fena değildi çocuk kısmında çok üzüldüm kurban olurum ya dünya çok zalim bir yer. Çok güzel yazmış çok soğukkanlı romantizm sıfır resmen olanı yazmış naturalist olmasından dolayı. 34 sayfa bir şeydir bir çırpıda okunur. Tavsiye ederim.
Reklam
2/10
2026 50. kitabı
Carlo M. Cipolla’nın İnsan Aptallığının Temel Yasaları adlı eseri, kapağını kapattığınız an zihninizde alaycı bir gülümseme ile derin bir ürpertiyi aynı anda bırakan o nadir metinlerden biri. Kitap, ilk bakışta "Allegro Ma Non Troppo" (Neşeli ama çok değil) alt başlığıyla bizi muzip bir entelektüel oyuna davet ediyor gibi görünse de, aslında insanlık tarihinin en yıkıcı ve en az fark edilen gücünü—aptallığı—bir laboratuvar titizliğiyle masaya yatırıyor. Atmosfer, ortaçağın biber kokulu pazar yerlerinden modern üniversite kürsülerine kadar uzanan geniş bir zaman çizelgesinde, insan eylemlerinin absürt ama sistemli doğasını yansıtıyor.
Metnin görünmeyen katmanlarında Cipolla, aptallığı bir "biyogenetik komplo" olarak tanımlayarak aslında hepimizin içten içe bildiği ama dile getirmekten çekindiği o karanlık gerçeği fısıldıyor: Aptallık sınıfsal, kültürel veya ideolojik bir mesele değildir; o, Doğa Ana’nın her gruba eşit oranda bahşettiği değişmez bir "altın oran"dır. Kitapta çizilen grafiklerdeki o meşhur "S" alanı, evrenin en büyük kara deliğini temsil ediyor. Cipolla’nın dehası, haydutluğu bile bir "mantık" çerçevesine oturtmasında gizli; bir haydut sizi zarara uğratırken kendine bir fayda sağlar, bu bir servet transferidir ve toplumun toplam refahını değiştirmez. Ancak aptal kişi, hiçbir kazancı olmadan başkasına zarar vererek evrensel entropiyi artıran yegane varlıktır. Bu noktada yazarın o sarsıcı tespiti yankılanıyor: "Akıllı kişi akıllı olduğunu bilir. Haydut, bir haydut olduğunun farkındadır. Saf kişi, acı verici bir şekilde kendi saflık duygusuyla doludur. Tüm bu karakterlerin aksine, aptal kişi aptal olduğunu bilmez". Bu "öz bilinç" yoksunluğu, aptalı en kusursuz ve öngörülemez bir yıkım makinesine dönüştürüyor.
Kitabın en can alıcı kırılma noktası, bireysel
