"Her zaman böyle. Ana ağlayınca oğul ağlar, oğul ağlayınca ana ağlar, oturur ağlarlar, kalkar ağlarlar.."
Sayfa 26 - Kamber
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Son günlerini yaşayan yapraklar, duygularını, düşüncelerini yaşantılarının tüm acılığını, solgun bir sarıya, bir kırmızıya dökmüşler. Güz aylarından birinde, gücünü tüketmiş bir yaprak dalından düşer. Çevrenin acı durgunluğunda bir güz bitiminin sancısı duyulur. İnce ince bulut dizilerinde, biraz soluk duran mavide, toprakta, yellerin getirdiği tükenmiş kokuda, top top kırmızılarda, sarılarda hep bu hüzün var. İnsanı alıp götüren, düşündüren, eriten, üzen bir duygu var.
Sayfa 20
Bir yaprağın düşmesinde, bir dalın acı acı sallanmasında, insan hayatından kopan bir an ve insan hayatını etkileyen acılar gizliydi.
Sayfa 18