Bildiğimiz anlamıyla korku insanı güzelleştirmez. Dindar değilim, muhalif olmak ya da laf olsun diye de yazmıyorum, bu konuyu tartışmaya açmaya zamanım var diyelim. Buradan ateist olduğum anlamını da çıkarmadığınızı umuyorum. :)
Allah'tan (c.c) korkmak, sevmekten korkmak, âşık olmaktan korkmak..! Madem kutsal ve manevî bir değer taşıyor bizler için, güzel şeyler çağrıştırdığı halde sevmek ya da âşık olmaktan neden korkarız ya da Allah'tan (c.c)?
Onca saçma şeye günah denilip olmaması için de türlü çığırtkanlıklar yapılıp, türlü yasaklar getirilirken, Allah'tan (c.c) kork demekte neyin nesi? Allah'a (c.c) korktuğumuz için mi inanırız, bizi cennetine kabul etmesi için mi? Müslüman din kardeşlerimiz 'sevaptır' diyerek ibadetlerini yerine getirirlerken, gerçekten korktukları için mi, sevap olduğunu düşündükleri için mi yoksa kutsal kitabımızda vaadedilen cennete gitmek için mi camîlere giderler? İnsanlara bunu sorun cevaplar birbirini tutmaz..! Büyük bir yüzdenin "cennetin kapılarını açmak için" ibadetlerini o ya da bu şekilde yerine getirdiğine yani kabul etmeseler de çıkar amacıyla yaptıklarını itiraf ettiklerine şahit olursunuz...
Mecâzi bir deyim olarak ele alalım, "Bre vicdansız, Allah'tan (c.c) kork bari belli ki insanlığını, vicdanını yitirmişsin" cümlesinde güzel olanı yitirmiş bir insana Allah'tan (c.c) kork deyince güzelleşecek mi? Hayır, güzelleşmeyecek. . .Neyse benim kız uyudu. . . :)