İyi günlerimde çok eller uzanır ellerime
Resmimi, suratımı başköşeye asarlar.
Fakat, demir kapıların her kapanışında üzerime
Ardında taş duvarların her kaldığım zaman
Ne arayan beni, ne soran...
Eeeeehhh, daha iyi be, bunun böyle olduğu.
Minnetim ve borçluluğum yalnız sana kalsın
İyi günlerimde benim unuttuğum insan eli
Nasılsın?
Nazım Hikmet RAN