CahilFilozof
@IgnorantPhilosopher
Yazık etmişsin FitzgeraldEdebiyat
Konu bakımından harikulade bir eser ancak konuyu anlatım tekniği bakımından yetersiz ve yavan buldum. Genelde filmi olan kitaplar filmlerde mevcut olan durumlardan daha farklı şeyler sunar ve kitaplar filmlerinden daha ön planda olurdu ancak bu kitapta durum bunun tam dersi olmuş .David Fincher'in yönetmenliğini yaptığı aynı isimli sinema filminin senaryosu ve olayı ele alış biçimi, kitapta mevcut olduğu gibi değil Button'un yaşlı doğması ve genç ölmesi dışında neredeyse tamamen farklı ve film senaryosu bu farklılığına rağmen olayın işlenişi bakımından kitabı beşe hatta ona katlamış. Filmin senaryosunu olduğu gibi alsak ve basımını yapsak kesinlikle dünyanın en önde gelen ve tanınan modern-klasik yapıtlarından biri olurdu. Filmi izledikten sonra kitabı okudum ve bu kadar güzel ve hoş bir konunun, sayfalarda hiç boşluk kalmasa kırk sayfacık bir kitap kafesinde prangaya vurulmasına üzülmeden edemedim.
Benjamin Button'ın Tuhaf HikayesiF. Scott Fitzgerald · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 202027,9bin okunma
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
SHERLOCK OKUDUYSANIZ BU KİTABIN YANINDAN DAHİ GEÇMEYİN !Edebiyat
Ahmet Ümit'in okuduğum ilk kitabı. Hakkında olumsuz yorumlar görmüştüm ancak beni bu kadar hayal kırıklığına uğratmasını beklemiyordum. Sherlock Holmes serilerini bitirdikten sonra bu kitabı okumak beni zirvenin hoş tadından yeksânın nahoş tadına indirdi. Polisiye kitap yazdığınızda bazı dengeleri oturmak gerekir kitap ya tamamen polisiye-cinayet üzerine kurgulanmalı ya da polisiye yanında değinilen; hayattan manzaralar, siyaset, ekonomi, psikoloji, sosyoloji ve diğer konular üzerinde öyle bir denge kurmalı ki biri birine üstün geldiğinde kitap okunamaz ve olaylar arasındaki dengeyi kurduramaz bir hâl almasın( bu durum bütün kitaplarda ihtiyaç olan genel bir temeldir.) Kitaba baktığımızda sorun tam da burda başlıyor kitap tamamen bir polisiye-cinayet kitabı değil farklı konulardan dokunuşlar barındıran toplama bir anlatıma sahip. Üç olay da cinayetle başlıyor daha olay hakkında başlangıç için yeteri kadar anlatım yapılmadan başkomiserin hayatından aşkından bir manzaraya atlıyorsunuz bunun tadını alamadan siyasete ordan tat alamadan sosyolojiye atlıyorsunuz bunları yaparken de bu dengesizlik içinde cinayetlerden öyle bir kopuyorsunuz ki her sayfa başında sanki yeni bir olayı okumaya baslıyorsunuz gibi bir his uyandırıyor. Olaylarda tesadüflerin saçmalığı bu kadar yazarlık geçmişi olan bir yazarın neden bu kitabı bu kadar aceleye getirdiğini sorgulatıyor sanki " ben bunu yazmak zorundayım nasıl olsa da okuyorlar o yüzden yazayım gitsin." şeklinde bir yorumla kalemalınmış duygusu veriyor. Sokaktan tesadüfen geçen bir kadın bir bakmışsınız olayın çözülmesinin tek yolu oluyor ( bu duruma kıytırık bir dizide dahi dakikalarca sorgulayıp gülerken -ya birader kadın sizin ordan geçme saatinizi mi bekliyordu ? sorusu sordururken bir kitabın yayına hazırlanırken ya da yazar
Uzun zaman sonra bir kitabı okurken zevk aldım, eğlendim ve tebessüm ettim çoğu kişinin beğenmemesini garipsedim doğrusu. Kitabın arkasında dönemin kimliğini yansıtmadığını yazsa da yer yer 1920'lerin bulanık ve yorgun İstanbul tasvirini çok açık ve hoş bir şekilde yapmış. Rus devriminden sonra muhaliflerin ve çar taraftarlarının ülkeden sürülmesini Rusların üst tabakasında - Kont ve Prensesler gibi - dahi bulunan insanların İstanbul'da fakirlik ve sefalet içinde yaşamasını Hiciv ve Mizah temelinde anlatmış ve bu dengeyi de göze batmayacak ve abartı gelmeyecek şekilde tam yerlerinde ve kararında ayarlamış. Biraz tebessüm etmek yer yer de tasvir etkisinde kalmak mutluluğuna erişmek için kesinlikle okunması gereken bir eser.
Yazar genel hatlarıyla anlattığı konuları tekrar konu başlıkları altında inceleyerek sıkça tekrar yoluna gitmiş ki bunu blog yazılarının toplamı olarak ortaya çıkan bir kitapta normal olarak karşılayabiliriz. Kendi hayatından ve tanınmış kişilerinin hayatlarından kesitler sunarak anlatımlarını güçlendirmeyi tercih etmiş.Ayrıca önsözde "Ben diğer kişisel gelişim kitaplarının dışına çıkacağım" demiş lâkin; şöyle yapmak yerine bunu yapın, farklı pencereden bakın, kabûllenin gibi telkinlere başvurarak farkını ortaya koyamamış. Yine de okunabilir bir kitap ancak okumayan bir şeyler kaybeder diyemeyiz belirli dertlerimizi herhangi bir kimseye anlatsak da aynı telkinleri sunabilir tek farkı belirli olaylara dayanması ve anlatımı güçlendirmesi olur.
74 sayfalık bir kitaba beş hikaye sığması normal karşılanacak bir şeydir. Lâkin bu beş hikayenin hepsinin de insanı farklı dünyaların içine atması normal bir şey değildir.
Zweig farkını ve ustalığını yine ortaya koymuş diğer kitaplarına ve hikayelerine göre kısa hikayeler olmasına rağmen yine de aynı kalemden çıktığı anlaşılıyor.İnsan içselliği ve psikolojisi her zamanki gibi odak noktasında.Tek çırpıda bitebilen bir kitap. ✔
