“Daha çok anlat”dedim
“Hoşuna gidiyor mu?”
“Çok. Elimden gelse,seninle sekiz yüz elli iki bin kilometre hiç durmadan konuşurdum.”
“Bu kadar yola nasıl benzin yetiştiririz?”
“Gider gibi yaparız.”
Her mükemmel varlığın ardında da mutlaka bir trajedi vardı.Sanki en sıradan çiçeğin açması için bile dünyanın şiddetli doğum sancıları çekmesi gerekiyordu...