Koltuğunuzda dünyayı yönetirdiniz. Sizin fikirleriniz doğru, diğerlerinin hepsi saçmaydı, çılgıncaydı, çatlaktı, normal değildi. Kendinize duyduğunuz özgüven kesinlikle öyle büyüktü ki tutarlı olmaya, hatta haklı olmaya bile ihtiyaç duymazdınız.
Bir kadın bir adama şöyle dedi: “seni seviyorum.” ve adam da cevap verdi: “Tüm kalbimle istediğim senin aşkına layık olmak.” kadın ise, “beni sevmiyor musun yoksa?” diye karşılık verdi adamsa yalnızca süzdü kadını gözleriyle ve hiçbir şey söylemedi.
O anda kadın yüksek sesle, “senden nefret ediyorum!” diye haykırdı. Adam da kadını, “Öyleyse, tüm dileğim senin nefretine de layık olmaktır.” diye yanıtladı.